Przyroda nadal nas zachyca a autyzm i FAS nie ogranicza, natomiast otwiera nowe możliwości... dziś dotarły do nas od cudowny Aniołów (za co jesteśmy bardzo wdzięczni) niesamowite bo dinozaurowe (a to ma znaczenie) puzzle z obrazkami które jest w stanie samodzielnie ułożyć nasze Dziecko, to daje mu poczucie sukcesu i spełnienia ❤️ W naszej rodzinie jest też 8latek, który zaczął dopasowywać drewniane kształty do odpowiednich miejsc to pokazuje, że warto iść Małymi krokami dostosowanymi do możliwości... tak, jest na etapie drewnianych układanek i kształtów, budowania z klocków duplo a my jesteśmy mega dumni... A wiecie dlaczego? Bo TO siedmiomilowy krok do przodu❤️ wychodzimy z założenia, że jeśli Dziecko nie jest w stanie zrobić czegoś stwórz warunki aby poczuło sukces... aby poczuło, że niemożliwe staje się MOŻLIWE ❤️ Czy kazałbyś osobie niepełnosprawnej ruchowo np. skakać w skok wzwyż? Co dałoby nam postawienia "poprzeczki" zbyt wysoko? Frustrację, złość, spalanie się. A co by czuło Dziecko? Porażkę, też w końcu złość, brak chęci, być może wycofanie, ucieczkę ( ciekawe w co lub gdzie?) aaa i najważniejsze może wówczas myślałoby: że warto udowodnić wszystkim, że i tak nie warto Go/Jej kochać? Czasami aby iść do przodu robimy 2 kroki w tył... utrwalamy, wracamy a później pomagamy wznieść się wysoko... Z pozdrowieniami mama B