Chłodne poranki uświadomiły mi, że czas najwyższy zaopatrzyć Dzieci w bawełniane czapki. A że Dzieci mamy dużo, to i czapek w koszyku wylądowało całkiem sporo... Pani w jednym z centrów handlowych, mówiąca już całkiem ładną polszczyzną, spojrzała na nasze zakupy i z uśmiechem mówi: – "Dużo czapeczek... dużo dzieciów?"... Na co córka, zupełnie spontanicznie, odpowiada: – 15. Pani z „zagramanicznego” marketu spojrzała najpierw na mnie, później na córkę, potem jeszcze raz na mnie i z ogromnym niedowierzaniem powiedziała: – Piętnaście?! Pani taka młoda... a Pani taka młoda... (kobieta z zadumą aż pokręciła głową) Uśmiechnęłam się tylko lekko, a w środku zrobiło mi się jakoś tak cieplutko. ❤️ Nawet już niczego nie tłumaczyłam, bo właściwie... cóż miałam powiedzieć? Że nie wszystkie urodziłam, ale wszystkie są „moje”? Że przy piętnastce człowiek podobno powinien szybciej się starzeć, a tu proszę – dostałam komplement? Że zakupy czapek robimy prawie jak mała hurtownia, a skarpetek lepiej nawet nie liczyć? Oj, powiem Wam... rodzicielstwo zastępcze nadal potrafi zaskakiwać. Czasami trudną diagnozą, czasami telefonem, czasami codziennością, która daje porządnie w kość... a czasami jednym zdaniem przypadkowo spotkanej osoby, po którym człowiek chodzi z uśmiechem przez pół dnia. ❤️ Bo w tej naszej wielkiej, trochę zwariowanej Rodzince są dni, kiedy liczymy wizyty, terapie, kilometry i obowiązki... ale są też takie chwile, kiedy liczymy czapki. 15 Dzieci. 15 czapek. A Mama B. podobno nadal młoda! ❤️ I tego ostatniego będę się dzisiaj trzymać! Z pozdrowieniami mama B