Czy można kochać takie Dziecko? Codzienność z Dzieckiem/Dziećmi z zaburzeniami psychopatycznymi jest trudna, to nie tylko praca z Dziećmi ale również praca nad sobą samym... Mamy dwoje Dzieci z zaburzeniami psychopatycznymi, u jednego diagnoza postawiona już kilka lat temu. Czy jest łatwo? Jak myślicie? Takie Dziecko nie ma "hamulców", jest mistrzem manipulacji, nigdy nie jest "winne" i z łatwością wywołuje poczucie winy u drugiej osoby, kłamie a przy tym jest bardzo dobrym obserwatorem i umie "uderzyć" w najczulsze miejsce, najbardziej intymny nasz własny świat, potrafi wykorzystać i zniszczyć... bez emocji, bez zahamowania, bez skruchy... z uśmiechem na twarzy... to daje satysfakcję i dodaje sił. Często leczenie psychiatryczne nie odnosi żadnych skutków, nie zatrzymuje agresji ponieważ mózg jest zbyt mocno uszkodzony zwłaszcza płat czołowy. Musicie mieć świadomość, że zaburzenia psychopatyczne to zaburzenia z którymi się jednak rodzi (uwarunkowania itd.) a socjopotię się nabywa. Dzieci z takimi zaburzeniami też istnieją... Są w naszym życiu i rodzinach, to też jest nasza codzienność. Psychiatra jednego z Dzieci nieśmiało sugeruje, że nasze Dziecko być może w przyszłości powinno znaleźć się na oddziale psychiatrycznym o zaostrzonym rygorze. Czy można kochać takie Dziecko? Odpowiem Wam...Tak, można kochać... Z pozdrowieniami mama B ❤ Zapraszamy również profil naszej rodzinki, wystarczy u góry kliknąć na nazwę naszej rodzinki... MARZYMY o Domu TYSIĄCA SERC z SALKĄ REHABILITACYJNĄ dla naszych 12 Dzieci (6 Dzieci z niepełnosprawnością).. kupilismy działkę 3000m ale droga do marzeń bardzo daleka...jeśli są osoby która dobrze nam życzą oraz pragną nam pomóc prosimy o kontakt, za wszystko DZIĘKUJEMY❤❤