Czasami są takie dni… takie jak wczoraj, które ciężko zrozumieć, jeszcze trudniej opisać słowami… Kiedy śmierć łączy się z życiem, a życie przeplata się ze śmiercią… Kiedy jedni odchodzą, a inni właśnie przychodzą na świat… Kiedy łzy smutku mieszają się ze łzami szczęścia, a serce nie wie, czy bardziej powinno płakać, czy się uśmiechać… ❤️ Odchodzenie… towarzyszenie w tej ostatniej drodze… pożegnania, na które nigdy nie jesteśmy gotowi. Ostatnio jakoś tak bardzo nam bliskie… Jeszcze raz z całego serca przytulam Was, Tereniu i Danielu. ❤️ Nie ma słów, które potrafią ukoić ból po stracie bliskiej osoby. Są tylko obecność, pamięć i miłość, która przecież nie kończy się wraz z ostatnim oddechem… Wczoraj … właśnie wczoraj kiedy tyle myśli krąży wokół przemijania, powitaliśmy na świecie naszego kolejnego wnuka. ❤️ Maleńkie życie… pierwszy oddech, pierwszy płacz, początek zupełnie nowej historii… I tak siedzę w nocy, próbując poukładać sobie ten dzień w głowie i sercu… Bo życie jest niezwykłe, choć czasami tak bardzo trudne do zrozumienia. Jednego dnia każe nam żegnać tych, których kochamy, a jednocześnie daje nam kogoś nowego do kochania… Jedne dłonie puszczamy na zawsze… inne maleńkie dłonie chwytamy po raz pierwszy… I chyba właśnie w tym tkwi największa tajemnica życia. Że mimo bólu, tęsknoty i pożegnań ono wciąż trwa… Pisze kolejne rozdziały, przynosi nowe nadzieje i przypomina, że miłość ma wiele twarzy. Wczoraj w naszych sercach było miejsce i na smutek, i na ogromną radość… Bo życie nie pyta, czy jesteśmy gotowi na pożegnania… ani czy zdążyliśmy otrzeć łzy, zanim podaruje nam nowe powitanie❤️ Witaj na świecie, Maleńki… Niech życie będzie dla Ciebie łaskawe. ❤️ Tym, którzy odeszli… niech pamięć i miłość zapewnią wieczne miejsce w naszych sercach.