Dumna mama (czyli ja ❤️ ) spoglądam z zachwytem na czytające Dziecko w wakacje... rozumiecie? w wakacje Chłopiec otrzymał książkę na zakończenie roku szkolnego, lektura w kl. III. Nadal patrzę z niedowierzaniem... no czyta, nawet nie pochwalił się, że idzie po książkę... poszedł do siebie do pokoju i nadal siedzi przy niej. NAGLE hałas, bieg po schodach niczym bieg z przeszkodami i głośny krzyk : - ciociu! ciociu! ciocia zobaczy co tu jest napisane! Myślę sobie...matko, co może być takiego bulwersującego w lekturze dla kl.III? Nawet nie chcę uruchomić wyobraźni... podchodzę bardzo wolnym krokiem do stołu, układając myśli w głowie... spoglądam na chłopca widzę rozbiegane "dzikie" oczy, zdenerwowanie i charakterystyczne krople potu pod nosem a nad górną wargą, nerwowo przedeptuje z nogi na nogę, słyszę bardzo przyśpieszony i głośny oddech... W myślach siebie karcę: weź się w garść Beatuś i spójrz w końcu na książkę! Wytrzeszczem oczy i patrzę... A tam dla mnie niewinny napis: POLICJA! dla mnie niewinny... ale dla tego chłopca okazał się słowem, który wywołał Flashbacki....przywołał traumatyczne wspomnienia... był zapalnikiem. Promyczek przeczytał 94 strony a 95 strona spowodowała, tak wielkie poruszenie, przywołała trudne emocje... Tak Kochani a wydawałoby się, że to tylko książka o przyjaźni człowieka i zwierzęcia... *Chłopiec jest w terapii traumy, uczestniczymy systematycznie bo to bardzo długi i wyboisty proces zdrowienia, który będzie trwał wiele lat a może i całe życie... Z pozdrowieniami mama B