Nasza cała ósemeczka chciała jechać z pieskiem do weterynarza. Oczywiście "przetarg" kto będzie siedział koło cioci szybko się odbył. Wymyślili zapisy jak i to iż w jedną stronę będzie jechać jedna osoba a w drugą kolejna i tak co chwilę się zamieniają. Oczywiście nie było miejsca dla całej naszej ósemki w samochodzie, więc wymyśliliśmy że starsi zostaną z wujkiem a młodsza gromadka pojedzie ze mną i z Abi (naszym psiaczkiem) do Pani weterynarz. Każdy z nich chciał trzymać Abi jak i u Pani weterynarz słychać było tylko ich opowieści co robi Abi, co je, gdzie śpi i jak uwielbia jeździć samochodem. 

- "Proszę Panią ??!! " - rozległ się głosik Zuzi. 

- Proszę Panią!!!! - Tylko proszę uważać na Abi bo ona się boi, bo już tyle przeszła, że trzeba się o nią troszczyć! Tylko proszę jej nie zrobić krzywdy! - A czy będzię ją bolało? A czy będzie piszczeć? A czy mogę ją trzymać? A czy mogę być przy niej .??  - nieskończenie wiele pytań naszej Migotki. - a na to wszystko przyłączył się jeszcze Przemo, Natan, Nikola - więc Pani weterynarz uśmiała się głośno jak i przekonała naszą gromadkę że Abi nic nie bedzię, a wręcz przeciwnie, jest zdrowa jak ryba. 

- Na to , mały Natan ( 5 lat) do Pani weterynarz: " Ale proszę Pani! Abi nie jest rybą! - ona jest psem !!!!

... piękne jest rozumowanie dzieci. Takie niesamowicie idealne. 

Tym tekstem mały szkrabek rozwalił cały system :) .....

I dla takich chwil - warto być i trwać przy dzieciach w codziennych trudach by doświadczyć tej chwili radości :)