Kwarantanna, kwarantanną a żyć trzeba.

Nie dość, że jak wszyscy borykamy się z brakami - kadrowymi ( nas dwoje, ucznów 4, pieluchowych 2), sprzętowymi ( wyrywanie sobie tableta - bo teraz ja mam lekcję :)); to jeszcze okazało się, że trzeba ratować Oczatą.

Było to tak - siedzimy sobie grzecznie w domu, a tu telefon - Kruszynka w szpitalu... do wypisu bo zdrowa, po co ryzykować, Kruszynka 2 miesiące ledwie... Ten jej nie chce, nie może, nie ma miejsc, nie ma procedur, bo przecież koronawirus...

"A" patrzy na mnie, ja na niego - cóż robić, trzeba jakoś miejsce wygospodarować. Zdobyć ubranka, mleko, pieluchy, butelki :))) najlepiej bez zbędnego wychodzenia z domu.

Ogarneliśmy temat i teraz Oczata z nami ( 3 pieluchowce na stanie)

Dostała ksywkę Oczata bo jest oczata - duuuużeeee oczy ma :)

W sumie to i reszcie Oczata dobrze robi, trzeba się zająć najmłodszą, mamie czasem wlewkę z kofeiny zrobić, tacie podać kawałek czekolady...

Dobrze jest. Nawet lekcje już zaczynamy ogarniać, choć tu indywidualne, tam specjalne... a doba krótka, tylko 24h.

Wszystkim, którzy tu zaglądają, wszystkim, którzy nam pomagają, i tym, dzięki którym my tu jesteśmy - zdrowia i spokoju Kochani. Przetrwamy.