Kilka dni temu rozstaliśmy się z naszym Cudeńkiem, to było takie radosne rozstanie jak można to tak określić, nasza dziewczynka trafiła do cudownej rodziny adopcyjnej. Wiemy, że do nas tęskni a my do niej jednak  jesteśmy pewni, że będzie tam szczęśliwa, ma wspaniałych, oddanych rodziców przy sobie, którzy pomogą jej w przejściu procesu adaptacyjnego w nowym domu. Bardzo się z tego wszystkiego cieszymy, choć to wszystko jest bardzo trudne, ponieważ to nasze Cudeńko było z nami najdłużej ze wszystkich dzieci, trafiła do nas jak miala dwa tygodnie a teraz wyrosła na małą gadułę i choć bardzo jej nam brakuje to wiemy, że dla niej rodzina adopcyjna to najlepsze zakonczenie, a miłość jej rodziców do niej zdziała cuda i szybko się odnajdzie w nowym domku. Pamietam jak ją przywiezlismy ze szpitala, a teraz po ponad dwóch latach nadszedł czas pożegnania, my rodzice zastepczy zawsze wiemy ze ten czas kiedys nadejdzie, ale nigdy nie wiemy kiedy to będzie a kiedy już to się stanie zawsze bardzo to wszystko przeżywamy, my i nasze inne dzieci, które zżyły się ze sobą bardzo. Na te wszystkie emocje myślę, że najlepszy jest czas, my musimy nauczyć się funkcjonować w innym składzie a nasze Cudeńko jest już w swojej rodzinie, która tak bardzo je kocha i się stara aby było jej tam najlepiej jak to tylko możliwe.

Z pozdrowieniami dla wszystkich ;-)