Zawodowa Rodzina Zastępcza

Dyrektor placówki/Prowadzący: Małgorzata Skoneczka

Typ pieczy zastępczej: zawodowa rodzina zastępcza

Adres:
Łódzkie
90-626, Łódź
Żeromskiego, 36/10

Tel.: 794628738

Email: dom_lodz1@o2.pl

Liczba dzieci: 6

Wiek dzieci: 4,11,12,16,17,18

Chętnie przyjmiemy wolontariuszy

W zakresie: korepetycje z matematyki kl 4 LO, Polski kl 4 LO, Chemia kl 4 LO

Opis:
Gromadka dzieci to dla mnie sprawa oczywista, bo sama też wychowałam się w rodzinie wielodzietnej. - Mam siostrę i 4 braci. W domu nie było idealnie. Tata pił i to niszczyło nasze rodzinne życie. Dobrze, że mama zawsze była dla nas wsparciem. Może dlatego tak bliski jest mi los dzieci, które mają w życiu trochę gorzej. Gdy chodziłam do podstawówki, co poniedziałek był w telewizji program „Kochaj mnie”. Zawsze go oglądałam. I zawsze ryczałam. Już wtedy powiedziałam sobie, że gdy dorosnę, to wezmę chociaż jedno dziecko z domu dziecka. Dzisiaj mam już 15 lat doświadczenia bycia rodziną zastępczą. Postanowienie z dzieciństwa przypieczętowała diagnoza lekarska. - Byłam jeszcze nastolatką, gdy usłyszałam, że nie będę mogła mieć własnych dzieci. Pierwszy mąż tej wiadomości nie przetrawił. Rozstaliśmy się bardzo szybko. Wydawało się, że kandydat na drugiego męża przyjął to o wiele lepiej. Ustaliliśmy, że skoro nie możemy być rodzicami biologicznymi, to założymy rodzinę zastępczą. Naszym pierwszym dzieckiem został Kewin. - Mieszkaliśmy w Milanówku, a on był w pogotowiu rodzinnym w Żyrardowie. Kilkanaście lat temu załatwianie takich spraw wyglądało inaczej niż teraz. Najpierw dowiedzieliśmy się tylko, że dziecko ma 3 lata. Później, że to chłopiec. Sąd wydał nam postanowienie, a my go nawet nie widzieliśmy. Było w tym trochę niepewności. W niedzielę pojechaliśmy go poznać, a w poniedziałek odebraliśmy dokumenty z sądu i zabraliśmy Kewina do domu. Gdy szliśmy do wyjścia z pogootowia, podszedł do nias 4-letni Krystian, który w pogotowiu mieszkał z młodszym bratem Adrianem. - Zapytał „Ciociu, a nas też zabierzesz?”. To było jedno z najtrudniejszych pytań w życiu. Próbowałam jakoś z tego wybrnąć. Tłumaczyłam, że na razie nie wiem. A później robiłam wszystko, żeby o tym nie myśleć. Ale się nie dało, bo polubiliśmy panią prowadzącą to pogotowie i jeszcze kilka razy ją odwiedzaliśmy. A przy okazji spotykaliśmy chłopców. Po kolejnej wizycie poczuliśmy, że musimy działać. Zrobiliśmy to na tyle skutecznie, że postanowienie w sądzie dostali od ręki. - Tego się nie spodziewaliśmy. Sędzia kazała nam poczekać na korytarzu. I wyszła, mówiąc, że możemy jechać po dzieci. Pierwszy wspólny tydzień? - To była tragedia. Chłopcy kłócili się niemiłosiernie. Być może przez ten rok za bardzo rozpieściliśmy Kewina. A może po prostu to był dla niego szok. Nie chciał dzielić się zabawkami i pilnował, by chłopaki nie podchodziły do jego mamy, bo uważał, że jestem tylko dla niego. Płakałam i zastanawiałam się, po co mi to było. Rozwiązaniem okazała się wycieczka do sklepu. - Pojechałam z Krystianem i Adrianem. Wróciliśmy z nowymi zabawkami. Powiedziałam Kewinowi, że skoro nie mógł się podzielić, to musiałam kupić im nowe. Zaproponowałam, żeby się wymieniali i sobie pożyczali. W domu wreszcie zapanował spokój. Później cała nasza rodzina wpadła w codzienny rytm. Ja pracowałam w sklepie nocnym, więc gdy kończyłam o godz. 6 rano, to przyjeżdżałam do domu, robiłam śniadanie, wyprawiałam chłopców do przedszkola i szłam spać. Wtedy do pracy szedł mój mąż. Po południu obiad, zabawy i znów do pracy na nockę. - Wytrzymałam tak miesiąc. W podjęciu decyzji pomógł mi Adrian, który złamał sobie rękę przy skoku z fotela. Poszłam na zwolnienie, a później na macierzyński. I wreszcie mogłam spędzać z dziećmi dużo czasu. Czułam, że oni mnie potrzebują, bo mają za sobą trudne doświadczenia. Chyba nawet trochę przesadziłam. Mąż miał tego dość. Kazał mi wybrać: on albo dzieci. Dla mnie oni byli najważniejsi, więc się rozstaliśmy. Początkowo wzbraniała się przed jakimkolwiek związkiem. - Gdy poznałam Pawła, to nie wierzyłam, że znajdzie się mężczyzna, który będzie chciał związać się z kobietą wychowującą 3 synów i to nie do końca swoich. Ale mnie przekonał. Co do jednego byliśmy pewni - że nie musimy martwić się o ciążę. Któregoś razu całkiem dla żartu zrobiłam test ciążowy razem z moją siostrą. Spodziewałyśmy się, że to ona będzie w ciąży, a okazało się, że jestem ja. Dla pewności pobiegłam do apteki po drugi test. Ginekolog nie był w stanie wytłumaczyć, jak to jest możliwe. Według wiedzy medycznej, to nie mogło się zdarzyć. Dziś Alicja ma już prawie 11 lat, a ponad 4 lata temu urodziłam drugą córeczkę, Halinkę. - Czy rodzicielstwo zastępcze różni się czymś od tego zwykłego? U nas tego nie widać. Mieszkamy w jednym rodzinnym gnieździe. I staramy się traktować dzieci sprawiedliwie. Może nawet więcej czasu poświęcam dzieciom z pieczy zastępczej, bo wiem, że oni tego potrzebują. Ich choroby to efekt trudnej przeszłości. Dlatego wiele godzin spędziliśmy na terapiach i u specjalistów. Ten czas pięknie później owocuje. Po kilkunastu latach wspólnego życia jesteśmy tego pewni. Kewin i Krystian naprawdę nieźle radzą sobie w szkołach. Potrafią normalnie żyć, choć start mieli bardzo utrudniony. Ale to nie znaczy, że wszystkie choroby da się uleczyć miłością. Pewnych spraw nie przeskoczymy. Uwarunkowania genetyczne bywają silniejsze niż nasze zaangażowanie. Wiemy, jak bardzo może być trudno. Przez cały czas wspieraliśmy chłopców w relacjach z ich krewnymi lub bliskimi z przeszłości. - Początkowo kontaktowali się z nimi rodzice biologiczni. W przypadku Kewina ich rolę przejęła z czasem chrzestna. Mają świetny kontakt. Dbaliśmy też, by Krystian i Adrian mogli spotykać się ze swoim starszym, dziś już dorosłym bratem. On jest z innego miasta, więc gdy przyjeżdża do Łodzi, to zawsze go u nas gościmy. Od sierpnia 2021r dołączyła do nas 12letnia już dziewczynka. Nasza rodzina to obecnie: 3 chłopców i 3 dziewczynki Co mogłabym doradzić osobom, które myślą o rodzicielstwie zastępczym? Że to po prostu trzeba czuć. To coś trzeba w sobie mieć. Taką umiejętność, żeby pokochać te dzieci i traktować na równi z własnymi. Umieć podzielić się swoim czasem i dać im cząstkę siebie. To chyba jest jak z gotowaniem. Niby można coś komuś doradzić, ale jak ktoś gotować nie lubi, to dobrego kucharza się z niego nie zrobi. Pozdrawiam serdecznie wszystkich odwiedzających nasz profil i życzymy zdrówka. Gosia i Paweł


Gotowość do przyjęcia dzieci: Nie


Ostatnia aktualizacja danych placówki: 2023-08-10 13:10:20


Aktualna lista potrzeb placówki
  • Data dodania

    Nazwa

    Kategoria


  • 2024-02-10

    Gumki do robienia bransoletek

    Nauka


  • 2024-02-10

    FIBRAXINE w saszetkach do rozpuszczenia

    Zdrowie


  • 2024-02-10

    Dicopeg Junior w saszetkach

    Zdrowie


  • 2024-02-10

    Krople Vivomix

    Zdrowie


  • 2024-02-10

    Robiąc zakupy wesprzyj naszą Halinkę https://fanimani.pl/zaproszenie/84979/cc7de20da7444b86a1cfccdaa417688a

    Pomoc finansowa


  • 2024-02-10

    Podaruj nam swoje 1.5 % na rehabilitację i wakacje KRS 0000199423 Cel szczegółowy: SKONECZKA

    Pomoc finansowa


  • 2024-02-08

    Buty Adidas męskie r 45

    Ubrania






Statystyki oraz dokumenty do pobrania     Statystyki: stan na dzień 31 grudnia 2022 r. – 72 812 dzieci objętych pieczą zastępczą   •  0,7%- wzrost liczby wychowanków instytucjonalnej pieczy zastępczej w porównaniu do 2021 r. •  0,2% - spadek liczby dzieci w rodzinnej pieczy zastępczej w porównaniu do 2021 r.   Liczba dzieci przebywających w instytucjonalnej pieczy zastępczej – 16 572 Liczba placówek – opiekuńczo – wychowawczych – 1 294 Liczba regionalnych placówek opiekuńczo-terapeutycznych – 10 Liczba interwencyjnych ośrodków preadopcyjnych - 3   Liczba dzieci w rodzinnej pieczy zastępczej – 56 240 Liczba rodzin zastępczych – 35 439 Liczba rodzinnych domów dziecka – 781   Dane statystyczne rok 2022 (źródło danych GUS) Dzieci w Rodzinnej Pieczy Zastępczej (2022 r.) – 56 240 Dzieci w Instytucjonalnej Pieczy Zastępczej (2022 r.) – 16 572   Pod koniec 2022 r. funkcjonowało 1307 placówek instytucjonalnej pieczy zastępczej, z tego 1294 placówki opiekuńczo-wychowawcze, 10 regionalnych placówek opiekuńczo-terapeutycznych i 3 interwencyjne ośrodki preadopcyjne. Wśród tych pierwszych działało:...
  • O 1,5% prosimy ❤️ 13 Dzieci w tym 8 z orzeczeniem o niepełnosprawności
    Kochani, rozpoczyna się ten czas kiedy 1,5% robi wrażenie i to ogromne wrażenie... w tym roku ponownie prosimy o oddanie na naszą rodzinkę tak ważnego 1,5%......
  • Prosimy o 1.5 % podatku
    Kochani jeżeli ktos chciałby wesprzeć nasze dzieci przy rozliczeniu podatku to chętnie przyjmiemy Wasze 1.5% ❤️ KRS 0000270261 Cel szczegółowy RDD GNIEW 10345
  • ❤️ Pomożecie ?
    ❤️ ZBUDUJ Z NAMI DOM DLA DZIECI Z NIEPEŁNOSPRAWNOŚCIĄ Z RODZINNEGO DOMU DZIECKA ❤️ ❤️SPRAW BY MARZENIA NABRAŁY INNEGO ZNACZENIA ❤️ Naszym marzeniem...
  • Wyrazy wdzięczności dla Pani Joli :)
    Ślemy serdeczne podziękowania po raz kolejny za okazaną pomoc w zrealizowaniu naszych marzeń dla Pani Joli, która Nas regularnie wspiera !! Dziękujemy...

Wsparcie dla wychowanków opuszczających domy dziecka

Kończąc 18 lat wychowankowie placówek najczęściej opuszczają  mury placówki. Stają przed dużym wyzwaniem jakim jest...

07.05.15 - Jestem na tej stronie bo: